Hallo! Ik ben Bresko. Ik ben een vis. Een robotvis.

Welkom op mijn website, hier kan je al mijn avonturen meemaken!

BRESKO EN DE DWAALGASTEN ( Verhaal 72)

72 BRESKO EN DE DWAALGASTEN

Lig ik lekker op mijn kaaitje in de haven te mijmeren, flatsch…..valt er zomaar iets vies op mijn rug. Wat is dat nu?
Dan kijkt de zeemeermin over de kade. ‘Nou Bresko, jij mag je wel eens laten wassen, je zit onder de poep.’
‘Wat zeg je nu zeemeermin,’ antwoord ik verschrikt, ‘Poep? Waar komt dat nu vandaan.’ ‘ Weet je wat Bresko, kom maar het water in, dan zwemmen we naar de vogeltelpost.’
‘Waarom dat dan?’ ‘Nou,’ zei de zeemeermin, ‘daar kun je de trekvogels zien,
die hebben op je rug gepoept.’
Ik snapte er helemaal niks van. Wie gaat er nu op iemand poepen. Ik zie wel eens mensen wandelen met hun hondje en vind het dan heel vervelend als ze tegen mijn strandje plassen of een drolletje leggen en niet opruimen, maar op mijn rug?
‘Trekvogels,’ vervolgde de zeemeermin, ‘zijn vogels die overtrekken van hun zomerplek naar hun winterplek. In de zomer wonen ze in het hoge noorden waar ze eitjes leggen, broeden en jongen groot brengen. Er zijn daar heel weinig mensen, dus kan dat veilig daar. In de winter gaan ze naar het zuiden omdat het daar warmer is en ze de winter kunnen doorkomen. Ze hebben immers geen warm huisje met een kacheltje erin. Nou ja, trekvogels zijn altijd een beetje moe als ze hierlangs vliegen en hebben geen WC in de lucht en het hoge noorden en het warme zuiden zijn een heel eind vliegen, dus valt er wel eens wat.
Dwaalgasten, zijn trekvogels die de weg een beetje kwijt zijn en als het hier dan zacht weer is in de winter, blijven dwalen en niet verder vliegen.

Het was leuk om te kijken bij de vogeltelpost. Ik heb er wel duizend vogels gezien, dwalend of niet.

Comments are closed.
Lees al mijn avonturen!